Ποιητικές νότες
Σκόρπια Πουλιά
 

Μ’ ένα βιβλίο συζητώ: “Επιστήμη και θαύμα”

Η Λέσχη, σάς προσκαλεί στην εκδήλωση Μ’ ένα βιβλίο συζητώ, στα εντευκτήριά της, Κυριακή 7 Ιουνίου 2015 - 7.30 μ.μ. Η Ελένη Βογιατζή, δημοσιογράφος, θα εισηγηθεί για συζήτηση με το κοινό, τις αυτοβιογραφικές διηγήσεις του Δρ. Αλέξη Καρρέλ «Επιστήμη και θαύμα», εκδόσεις Κακουλίδη.   

Παράλληλα, θα γίνει έκθεση ποιοτικού βιβλίου. 
Ο νεαρός γιατρός Λερράκ (αναγραμματισμός του Καρρέλ) αναλαμβάνει απ’ το νοσοκομείο, όπου εργάζεται, την υποχρέωση να συνοδεύσει την βαριά άρρωστη από φυματιώδη περιτονίτιδα Μαρία Φερράν στο προσκύνημα, στην Παναγία της Λούρδης. Η κατάστασή της είναι απελπιστική - ήδη δύο στενοί συγγενείς της είχαν πεθάνει από την ίδια αρρώστια - και οι γιατροί αποφασίζουν ότι δεν χάνουν τίποτα... έτσι κι αλλιώς, να εκπληρώσουν την «τελευταία» επιθυμία της. Τίποτα;  Όχι βέβαια!  Γιατί έχασαν την ησυχία τους...
Ο ίδιος ο Καρρέλ, που συνόδεψε τη Φερράν, με όλο το φάκελο και το ιστορικό της άρρωστης, αδυνατεί να εξηγήσει επιστημονικά και να πιστέψει σαν άνθρωπος το γεγονός της αιφνίδιας, σε λίγα λεπτά, θεραπείας της Φερράν. Η όλη επιχειρηματολογία, οι επιστημονικές συζητήσεις του με τους γιατρούς του Ιατρικού Σταθμού της Λούρδης, οι αμφιβολίες του κι η αγωνία του σαν έντιμου ανθρώπου δίνονται με την παραστατικότητα και τη δύναμη του ντοκουμέντου στο βιβλίο του «Επιστήμη και θαύμα», το οποίο προλογίζει ένας μεγάλος άνθρωπος και χειρούργος, ο ακαδημαϊκός Μαρίνος Γερουλάνος υπογραμμίζοντας την υπερφυσική επίδραση της προσευχής και σε σοβαρές, ακόμα, σωματικές ασθένειες. 
«Αυτό που έβλεπε ο Γιατρός ήταν καινούργια επιστημονικά δεδομένα ή ανήκαν στη σφαίρα του υπερβατικού και του μεταφυσικού;»
Ο ίδιος ο συγγραφέας, αγωνιστής του Αγώνα του Καλού, αναφέρεται γενικότερα στην αξία της προσευχής.
«Είμαστε βυθισμένοι μέσα σ ’ένα πνευματικό περιβάλλον, όπως και μέσα στο υλικό σύμπαν. Ο άνθρωπος έχει ανάγκη απ’ το Θεό, όπως έχει ανάγκη από νερό και οξυγόνο. Η προσευχή ορίζεται σαν το όργανο της συνείδησης που τη φέρνει, με τρόπο φυσικό, σ’ επαφή με το δικό της περιβάλλον. Είναι σα μια βιολογική λειτουργία που εξαρτάται από την ίδια την κατασκευή μας. Αν το αισθητήριο του ιερού καλλιεργηθεί παράλληλα με τη διαίσθηση, το ηθικό αισθητήριο, το αισθητήριο του ωραίου και το φως της διάνοιας, φέρνει στην ανθρώπινη προσωπικότητα την πλήρη της άνθηση.»